Mus amor IX

Iam nec currit amor—sed in ipso motu quiescit,
nec quaerit finem, nec sibi finis erit.
Vestigia non relinquit—sed ipsa vestigia fit res,
et, quaecumque tenet, iam nihil extra manet.
Os mihi contingit—nec sum qui tangere possim;
ipse ego fio locus, quo redit ille, quies.