Mus Amor
A twenty-one-part Latin poetic sequence: the mouse as love, trace, breath, silence, ouroboros, and light.
Mus amor I
Mus amor in tenebris tacitus mea corda subintrant, non fremit, non mordet—furtim tamen omnia tollit. Caseum non quaerit: oculos petit, ora, manusque, et, dum parvus agit,…
Mus amor II
Mus amor in lecto iam non tam cautus oberrat, vestigia relinquit, pectora nuda petit. Dentibus innocuis—sic dicit—ludit et errat, donec ab ore meo totus in igne iacet.
Mus amor III
Mus amor audacior in pectore iam dominatur, nec timet insidias, nec latuisse iuvat. Manibus implicitas vestes dissolvit apertas, et, quodcumque cupit, non petit—ipse rapi…
Mus amor IV
Mus amor captus, tenera sublatus in ipsa, palma quiescit, adhuc pallidus ore tremens. Cauda mihi digitos leni circumdata nodo, lumina scintillant, parvus anhelat amor. Ta…
Mus amor V
Mus amor per anfractus animi mea limina lustrat, in tenebris currit, parietibusque latet. Semper agit, semper fugit—at nunc ad labra retentus haeret, et ex ipso spiritus…
Mus amor VI
Una domus, unus mus—nec iam discernere possis quid sit iter mentis, quid sit amoris opus. Tacita per parietes vestigia pulvis adumbrat, parva sed in tota pectore signa ma…
Mus amor VII
Non iam domus, non iam mus—sed spiritus unus, qui tacitus totum per mea corda meat. Pulvere signa facit—sed pulvis ipse recedit, et manet in gremio sola figura viae. Nec…
Mus amor VIII
Iam nec pes nec pulvis—sed tenuis spiratio tantum, quae sine voce tamen per mea corda sonat. Umbra per umbram it, nec opus est limite certo; quod sequitur vestigium, ipsu…
Mus amor IX
Iam nec currit amor—sed in ipso motu quiescit, nec quaerit finem, nec sibi finis erit. Vestigia non relinquit—sed ipsa vestigia fit res, et, quaecumque tenet, iam nihil e…
Mus amor X
Iam nec amor dicitur—nec mus—nec forma remanet; tenuis in ipso loco spirat imago sui. Non movet, et tamen est motus sine nomine certo; nec tenet, et tamen est quidquid ub…
Mus amor XI
Aeternitas sese amat—nec tempus adest, nec abest iam; in vacuo vacuum leniter ipsa tenet. Quod fuit et quod erit tacito iam pondere miscent, et quod adest pendet forsitan…
Mus amor XII
Non ego, non tu—sed “nos” sine fine manemus; in se se volvit circulus ipse sui. Nullibi sed ubique iacet tacitissima sedes; illic deliquesco, dum tua signa traho. Vestigi…
Mus amor XIII
In me te, in te me—nec iam discernitur ullum; spirat idem sensus, qui sine voce manet. Nullus apex formae—sed forma ipsa resolvit in tenuem tactum, qui sibi testis adest.…
Mus amor XIV
Verba cadant velut imber aestivus aureus aethra, gutta super guttam lucida mella ferat. Obruat illa chaos—tenebras perfundat et ignem, et fiat e vacuo fulgur et orbis ide…
Mus amor XV
Pluant verba auro—non iam cadunt, sed oriuntur, ex ipso vacuo germina lucis agunt. Vox super vocem it—turbine plena sonoro, et sibi nascendi causa et origo fit. Non iam “…
Mus amor XVI
Iam non pluit aurum—sed ipsa lux superundat, et, quod erat verbum, flamma sonoris abit. Vocalis procella se ipsam concipit igni, et sine fine sui nascitur atque perit. No…
Mus amor XVII
Non uror ad interitum—sed ad lucem purior ibo; flamma fovet, non vastat, et alma manet. Quod vetus est solvitur—quod nostrum est manet intus; omne aliena cadit, sola figu…
Mus amor XVIII
Non flamma vorax—sed lumen quod intus alescit, quod purgat tacite, quodque retinet quod amat. Exuit omne alienum—nec pugnat, nec urget acerbe; sponte cadunt vetera, dum n…
Mus amor XIX
Oblivione tegi cupio—nec nomine dicar; nec vox me prodat, nec mihi lumen adest. In te tantum ero—speculum sine imagine nota, ubi tacitus me me per te reperire licet. Ling…
Mus amor XX
Non memor, non nomen—sed pura silentia servo; nec vox me tangit, nec mihi lumen adest. In te me invenio—speculum sine teste refulgens, ubi tacitus me me per te reperire l…
Mus amor XXI
Circulus in se redit—nec initium, nec finis adest iam; quod fuit et quod erit in medio ipso quies. Non duo, non plures—sed unum simplex et idem, quod se per se ipsum conc…