Mus amor XVIII

Non flamma vorax—sed lumen quod intus alescit,
quod purgat tacite, quodque retinet quod amat.
Exuit omne alienum—nec pugnat, nec urget acerbe;
sponte cadunt vetera, dum nova forma venit.
In gyro aeterno me lenis calor implicat ipso,
nec me consumit—sed mihi lucis adest.
Hic ardeo placide—nec desum, nec fio aliud iam;
sed quod eram verum, hoc sine fine maneo.