Mus amor XI

Aeternitas sese amat—nec tempus adest, nec abest iam;
in vacuo vacuum leniter ipsa tenet.
Quod fuit et quod erit tacito iam pondere miscent,
et quod adest pendet forsitan esse modo.
Non est “nunc” certum—sed fluctus sine litore vitae;
et, quod amatur ibi, se sine fine manet.